บ่กั้น . . . . กั้น --- ฮิโตริโปจิ---

ระหว่างที่รอรถซ่อมเสร็จ ฉันก็ได้ฤกษ์พักผ่อนจริงๆจังๆ

หรือจะเรียกว่าอู้ก็ได้ ควมจริงถ้าจะไปทำงานก็ได้เพราะเพื่อนที่วิ่งขายเขตเดียวกัน

มันก็โทรมาชวนให้ไปหาลูกค้ากับมันนั่นแหละ แต่เราก็แกล้งซื่อ ตาใส

ไม่มีรถให้หนูไปทำงานไงคะพี่  เลยได้โอกาสไปพักผ่อน เพิ่มความยาวของสันหลัง

เฮ้อ แต่ไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดีเน้อ สถานที่พักผ่อนครั้งนี้ มันช่างน่าภิรมย์จริง

มันคือ "ฟาร์มหมู" นั่นเอง  คิดไงแง่ดี ใครมันจะมามีโอกาสได้ไปพักผ่อน ตากอากาศ

ในสถานที่เยี่ยงนี้เช่นเราหามีไม่ เช้า 8 โมงกว่า ระเบิดลง หูแทบจะแตก ช่างเป็นนาฬิกาปลุกชั้นเลิศ

ก็บรรดา แม่หมูทั้งหลาย มันจะพร้อมใจกัน ร้องระงม เตือนให้คนเลี้ยงรู้ว่า ได้เวลาอาหารเช้าแล้วจ้า

หึหึ แต่เสียงดังเช่นนี้หรือจะทำอะไรข้าพเจ้าได้ เพียงแค่ลืมตาตื่น กระพริบตาปิ้ง ปิ้ง 2 ที แล้วหลับต่อ

ไปตากอากาศมา 5 วัน หาได้ไปไหนเลยไม่ นอกจากห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่มีพัดลม 1 ตัว วิทยุเทป 1 อัน

ตู้เย็น1หลัง ทีวี 1 เครื่อง คอมเก่าๆที่ใกล้จะสิ้นอายุขัย 1 เครื่อง

กับหนังสือที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นมากมาย  แต่จะว่าไปแล้ว

ถ้าตัดอิเรื่องเสียงเตือนเวลาของบรรดาแม่หมู ออกไปแล้ว มันก็เป็นวันพักผ่อนที่ใช้ได้ทีเดียว

เช้า กลางวัน เย็น ก็มีคนหาเสบียงมาส่ง เล่นเอานอกจากสันหลังจะยาวขึ้น

รอบเอว ก็ดูจะหนาขึ้นนะเนี่ย

แต่จะว่าไป ก็มีโอกาสได้เหยียบย่างออกจากห้องสี่เหลี่ยมที่มีพร้อมทั้งแสง สี เสียง

(ดังที่ไอ้หมาขี้บ่นมันประชด) อยู่ วันอาทิตย์ไปช่วยน้องย้ายห้อง

ตื่นเที่ยงน้องมันเลยเลี้ยงข้าวเหนียวส้มตำ แถมท้ายด้วยการเป็นสารถีพาเที่ยว

แต่เสียดาย ที่ทริปของเราเริ่มเอาเมื่อบ่ายเสียแล้ว ตามโปรแกรมที่ว่า

จะไปน้ำตกไทรโยก สะพานแม่น้ำแคว แล้วก็อีกหลายที่ในเมืองกาญจน์

ทำให้ได้ไปแค่สะพานแม่น้ำแคว สวยดีนะ คนไปเที่ยวเยอะดี อาจจะเป็นเพราะเราไปวันอาทิตย์

ที่มีวันหยุดยาว ถึง 3 วันก็อาจจะเป็นได้ที่ทำให้คนจะดูคึกคักมากไป

เสียดายไม่ได้พกกล้องถ่ายรูปไปด้วย งั้นจะถ่ายรูปงามๆมาให้ชมกันเล่น

ก็เพิ่งจะรู้นี่แหละว่า จากนครปฐมไปเมืองกาญจน์ มันใกล้แค่นิดเดียว

น้องมันถามว่า พี่อยู่นครปฐม 2 ปีกว่าเคยมาเที่ยวไหม

หึหึ กลางวันไหนเลยพี่จะรู้จักที่เที่ยวไอ้น้องเอย ถ้ากลางคืนก็ว่าไปอย่าง

..............................

เวลาของความสุข และวันพักผ่อน มันช่างผ่าไปรวดเร็วเหลือเกินเนาะ

ตอนนี้เริ่มจะติดเพชรพระอุมา งมแงม  .............................

สงสัยหนังสือเล่มอื่นที่อ่านค้างไว้ คงจะได้เวลาดองเค็มไปอีกนาน

เพราะเพชรพระอุมาเนี่ย ความยาวมัน 48 เล่มเห็นจะได้ คาดว่าจะพยายามอ่านให้จบภายในปีนี้

สู้ๆๆๆๆ

...............................

วันนี้ไปรับรถมา พรุ่งนี้ต้องเอาไปซ่อมช่วงล่างต่อ

นับๆดูแล้ว เดือนนี้ เหลือวันทำงานไม่ถึง 15 วัน วู้ ดีจริง

วันเสาร์นี้ ไปงานบวชเพื่อนที่ โคราช

ศุกร์-เสาร์ ที่ 17 -18 ไปเที่ยวปราณบุรีกันเถอะ

วู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จะเครียดไปทำไมกัน

ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกสักกี่วัน

รีบหาความสุขใส่ตัวกันเถอะ ปล่อยๆวางๆมันบ้างดีกว่า ไอ้เรื่องหนักๆสมองนั่น

วางมันลงเสียดีกว่า

ด้วยว่า เดือนที่แล้วทั้งเดือน โดนพายุทั้งหลายแหลกระซ้ำเติมไม่หยุดหย่อน

ตอนนี้พายุรอบนอกตัวฉันยังคงพัดกระหน่ำรุนแรง

เพียงแต่ว่าภายในใจฉัน พายุมันได้สงบลงแล้ว

แล้วจะไปแคร์อะไรกัน

.

.

.

.

.

.

.

ยิ้มให้กับวันนี้

และพรุ่งนี้ ที่เรายังไม่รู้ว่ามันจะสดใส หรือมืดครื้มกันเถอะ

มาเถอะ มาฉีกยิ้มให้กว้างๆๆเข้าไว้

^____________________________________________________^